HISTORIA:

W latach 50-tych ubiegłego stulecia w hodowlach kotów syjamskich dominował typ kota o okrągłej głowie, zgrabnym, muskularnym i zdecydowanie mocnym ciele. Hodowcy kotów syjamskich pragnęli uzyskać coraz smuklejsze koty, wyraźnie zmieniał się również kształt oczu i głowy.

W rezultacie tych działań uzyskano chude, nienaturalnie wyglądające koty z nadpobudliwym usposobieniem, często hałaśliwe i agresywne. Pomimo tego klasyczny typ syjama praktycznie zniknął z hodowli. Nie wszyscy amerykańscy hodowcy akceptowali nowoczesny typ kota syjamskiego. Ostatnie klasyczne syjamy (bardzo już niestety nieliczne) krzyżowane były z europejskimi kotami krótkowłosymi oraz z kotami tonkijskimi.

Nowo powstała rasa, dla wyrażnego odróżnienia jej od nowoczesnego kota syjamskiego nazwana została kotem tajskim. Wzorzec rasy ustalono w Stanach Zjednoczonych w 1990 roku. Obowiązuje on również w Europie zatwierdzony przez światowy związek WCF.


WZORZEC RASY:

Głowa: okrąła, kształtem przypominająca jabłko; profil nosa poczynając od czoła tworzy linię wypukłą.
Czoło: wydatne.
Nos: mocny.
Poduszeczki wąsów: wydatne.
Broda: mocna, zaokrąglona.
Uszy: średniej wielkości, ostro zakończone, osadzone lekko z boku głowy i lekko skierowane do środka.
Oczy: średniej wielkości, górna powieka ma kształt migdałowaty - natomiast dolna jest okrągła; rozstaw oczu szeroki; kolor: możliwie jak najintensywniej niebieski.
Szyja: krótka, mocna i muskularna.
Ciało: duże i mocne, dobrze rozwinięta klatka piersiowa; linia grzbietu ku tyłowi lekko się wznosi;
Łapy: okrągłe.
Ogon: średniej długości, ostro zakończony, raczej gruby u nasady.
Futro: mocne o niewielkiej ilości podszerstka; mimo że jest miłe w dotyku, nie może być tak delikatne i rzadkie, jak futro nowoczesnego syjama.
Kolor sierści: odmiany barwne i wzorzec znaczeń point jak u nowoczesnego syjama.
Charakter: kot zrównoważony, miły i delikatny dla właściciela, nieagresywny w stosunku do zwierząt; kot tajski jest sprawcą zaskakująco niewielu domowych zniszczeń.